Zelfbeschadiging is het opzettelijk toebrengen van lichamelijke schade zonder de intentie om te sterven. Het gedrag heeft vaak een emotieregulerende functie en kan zowel intra- als interpersoonlijk van aard zijn. Biologische, psychologische en omgevingsfactoren spelen een rol in het ontstaan en voortbestaan. Behandeling richt zich op zowel het gedrag als de onderliggende problematiek, met nadruk op samenwerking, veiligheid en vertrouwen. Goede zorg vraagt om empathie, consistentie en aandacht voor de impact op patiënt, naasten en hulpverleners.