Slotbeschouwing en knelpunten

In dit afsluitende hoofdstuk wordt ingegaan op een aantal mogelijke knelpunten bij doelgestuurd behandelen, en hoe daarmee om te gaan. Achtereenvolgens wordt beschreven op welke manier probleemgestuurd en doelgestuurd behandelen samen kunnen gaan, wordt ingegaan op de vraag wat er moet gebeuren met patiënten van wie de behandeling wordt afgesloten omdat behandeldoelen niet (verder) haalbaar blijken te zijn, wordt betoogd dat ‘vinger-aan-de-pols’-contacten om terugval te voorkomen niet passend zijn vanuit een doelgestuurde behandelvisie, en wordt beschreven hoe doelgestuurd behandelen kan worden ingezet in geval van comorbiditeit. Tot slot wordt ingegaan op de ‘flexibele inzet van sessies’; dat is nu nog slechts een aandachtspunt, maar in de toekomst mogelijk een aanbeveling bij doelgestuurd behandelen.